آسیب شناسی روحانیان در عصر مشروطه
20 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
این نوشتار در چکیده مقالات همایش یکصدمین سال مشروطه در قم ( مهر 1382) منتشر شده؛ اما متأسفانه کسی که مقاله ما را ویرایش [بخوانید « تخریب»] کرده بود، گویا متوجه نبوده یا تخصصش را در اختیار نداشته؛ برای نمونه به جای « نظام مند نبودن برنامه های حوزه» نوشته که: « نظام مند نبودن عملکرد و به طور کلی عنصر دینی»! خرابی از این بالاتر هست؟! خلاصه آسیب ها این است، نه آنچه در آن جا آمده: 1. تعدد رهبری و عدم اتحاد مرجعیت؛ 2. اختلاف و تفرقه؛ 3. عدم نشست و گفتگو؛ 4. دوری میدانی و مکانی برخی از علما و نبود وسائل ارتباط جمعی؛ 5. نظام مند نبودن برنامه های حوزه؛ 6. دخالت مستقیم و غیر مستقیم بیگانه گان؛ 7. غلفت برخی از علما از اطرافیان ناباب و اعتماد به آنان؛ 8. تسامح و تساهل برخی از رهبران دینی مشروطه؛ 9. فتاوای عجولانه و غیر میدانی و دورادور؛ 10. نقش منفی برخی و عدم ایفای نقش مورد توقع.